Powitanie lata...

 ...dwutygodniowe, w pozycji horyzontalnej. Kiedy wreszcie mogłam doświadczyć wertykalu ;), kupiłam sobie na pocieszenie kwiatka. Kiedyś się nie podniosę...

 

Koniec wiosny.

Wiosna na finiszu, za chwilę lato i temperatury staną się dla mnie zabójcze, będę się poruszać zajęczymi skokami po plamach cienia ;)

To lecimy przez kolorową wiosnę prosto do lata...

  

Jest jak jest.

Rzeczywistość w której żyjemy, jest dla mnie bardzo dołująca, wojna w sąsiednim kraju, inflacja, dzikie podwyżki i nic nie jest zero-jedynkowe, czarno-białe. Strach patrzeć w przyszłość, a przeszłością żyć się nie da, trwam więc z przedziwnym zawieszeniu. Staram się złe myśli odsunąć od siebie, pomaga mi w tym ten mój kawałek ziemi, moja zielona wyspa, moja Arkadia. Fauna i flora, której przecież jesteśmy maleńką składową i nic tego nie zmieni, nikt tego nie przeskoczy, nie wyrwie się z tego łańcucha, choć patrząc wokoło wielu się tak wydaje. Ja już schodzę z góry, wiele mi nie potrzeba, dojdę na dół, lub spadnę, za to bardzo mi szkoda tych, którzy się na nią dopiero wspinają. Spokojności wszystkim.

Moje antystresy 💗

Sierpówki, łączą się w pary na całe życie, jak niektórzy ludzie ;)

Brzozowy akrobata nierozpoznany.

Szyszkojady ;)

Rudzik

Żółtek ;)

Pachnidła ogrodowe.

Laurowiśnia 'zapachniająca' pół ogrodu już przekwitła, teraz pachnie lilakami, szczególnie mocno rozsiewa zapach Palibin. Kolorki niebieskiej brunery odcinają się na tle zieleni.

Czekam na peonie :)

:)))

 Czekałam, czekałam i się doczekałam...