Pierwsze wrażenia...

 ...z czytania na czytniku oczywiście, czyli niejako ciąg dalszy poprzedniego wpisu. 

Czytnik to nie książka, zdecydowanie, nie ma szelestu kartek, nie ma zapachu papieru, nie ma oślich uszu ;), a jednak polubiliśmy się, czytnik to wolność, "papierowy" ekran nie męczy oczu i mogę czytać bez okularów, jeszcze ;)

Generalnie kryminalno-thrillerowa jestem, jednak po polskich autorów nie sięgałam od czasów wczesnego Jo Alexa, nie mogłam z pisarzy skandynawskich przestawić się na rodzimych, mimo kilku prób. A może tłumacze mają lepszy warsztat literacki od naszych twórców? Oczywiście to tylko moje subiektywne wrażenia, nie lubię żargonów, slangów, wulgaryzmów i innych kaleczeń języka polskiego, jeśli nie jest to uzasadnione i konieczne w oddaniu klimatu, czy sytuacji. Niestety, polskie kryminały są często zachwaszczone niepotrzebnie, nadmiernie, bez powodu. I boję się, że kiedyś zniknie gatunek klasycznego kryminału pisanego pięknym językiem, brutalizowanym tylko w miejscach koniecznych.

Pierwszą, miłą niespodzianką, jest dla mnie "Żałobnica" Roberta Małeckiego, pisarz bawi się słowem jak cukierkami, w pewnych miejscach daje nam ich garść a w innym tylko jednego i to przez papierek, żebyśmy szybciej czytali ;).  Mam tylko nadzieję że kolejne książki tego autora, po które niebawem sięgnę, nie zawiodą mnie poziomem i stylem.

A to mój nowy podręczny przyjaciel 💖

Pozdrawiam zaglądających 😘

***

 Nadchodzi jesień, ja już ją czuję, sączy mi w duszę swoją jesienną melancholię, a może tabletki mam za słabe? Pierwsze lecące z drzew liście, czerwone akcenty na trzmielinie, pajęczyny na sosnach, zimne noce, zimna poranna rosa, mgły osnuwające dolinę rzeki i okoliczne pola, lasy. Na drzewach ciszej, ptaków mniej, kwiaty przekwitają, ziemia przygotowuje się do odpoczynku. Kończy się coś, by mogło zacząć się nowe. Muszę uporać się z jesienią i z sobą.

Jesienne poranne chłody uruchomiły centralne ogrzewanie, koty zachwycone, jak tylko kaloryfery robią się ciepłe, zajmują na nich pozycje i wygrzewają futra. Za chwilę dojdzie ciepło z kominka i wtedy kocia radość sięgnie zenitu ;) 

...ale jesień, to również więcej czasu...

Od ponad roku walczyłam ze sobą i nie wiem czy wygrałam czy przegrałam, a może i to i to? Zamówiłam czytnik z abonamentem na Legimi. Finansowo z pewnością jestem >do przodu<, ale nie tylko o finanse w tym chodzi. O papier, jego zapach, dotykanie kartek, kolorowe zakładki. Na razie uczucia mam mieszane, niestety, nawet książki uciekają w wirtualną przestrzeń, czy zaprzyjaźnię się z czytnikiem? To się okaże, na razie czekam na przesyłkę.

A jeszcze tydzień temu...

:)

 Szpaki pozdrawiają 😃, coraz częściej tak mi w ogrodzie koncertują, zbliża się czas odlotów, one polecą a nam jesień zostawią.

Świeże powietrze i serwatka...

Niedziela z Chopinem w tle...

„Dwa tygodnie już piję serwatkę i wody tutejsze; i niby, jak mówią, mam trochę lepiej wyglądać, mam niby tyć, a tym samym lenieć, czemu może przypiszesz tak długi spoczynek pióra mojego; lecz wierz mi, skoro się dowiesz o moim sposobie życia, przyznasz, iż trudno znaleźć chwilę do siedzenia w domu.Rano, najpóźniej o godzinie 6, już wszyscy chorzy przy źródle; tu dopiero kiepska dęta muzyka - z kilkunastu karykatur w rozmaitym guście złożona, na czele których fagocista, chudy, z osiodłanym, zatabaczonym nosem, przestrasza wszystkie damy, co się koni boją, przygrywa wolno spacerującym Kur-gastom; tu dopiero gatunek reduty, a raczej maskarady, bo nie wszyscy w maskach, tych jednakże mała jest liczba, albowiem składa się tylko z tych, co dla kompanii dali się powiesić. Taka promenada po ślicznej alei […] trwa zazwyczaj do ósmej, stosownie do kubków, ile kto ma rano wypić, potem udają się (każdy do siebie) na śniadanie. Po śniadaniu idę zazwyczaj przejść się, chodzę do 12, o której obiad jeść trzeba dlatego, że znów po obiedzie idzie się do źródła. Po obiedzie zazwyczaj jeszcze większa maskarada niż rano, bo każdy wystrojony, każdy w innym niż rano pokazuje się kostiumie! Znów muzyka paskudzi, a tak chodzi się już do samego wieczora. Jak ja, ponieważ tylko dwie szklanki ciepłej wody zdrojowej piję po obiedzie, więc w czas idę do domu na kolację, po kolacji spać, więc kiedyż list pisać?”. 

Fragment listu do Wilhelma Kolberga idealnie podsumowuje jego pobyt w tym uzdrowisku.
Zachęcam do przeczytania całego artykułu https://dusznikizdroj.naszemiasto.pl/o-pobycie-fryderyka-chopina-w-dusznikach-zdroju/ar/c13-4261571


75 Festiwal Chopinowski w Dusznikach Zdroju, choć w okrojonej formie, ale się odbędzie 😀 
http://festival.pl/75-festiwal-chopinowski/

Spacerując po parku zdrojowym i popijając leczniczą wodę, możemy sobie wyobrazić, że stąpamy po śladach młodego Frycka i pijemy tą samą wodę, którą i on się tutaj kurował prawie dwieście lat temu. Dotykamy historii, zachwycając się piękną muzyką, którą ten wyjątkowo utalentowany kompozytor stworzył.

Pozdrawiam wszystkich zaglądających, przejeżdżając w pobliżu Dusznik, zjedźcie z trasy i zatrzymajcie się tu na chwilę, wypijcie kubek zdrowej wody, pospacerujcie alejkami pięknego parku zdrojowego, wspomnijcie naszego wybitnego kompozytora.
Duszniki Zdrój 26,07,2020